In zowel dansvoorstellingen, mijn eigen werk, of kunst die mij dierbaar is vind ik flarden van het Moment. Deze werken bezitten allen in meer of mindere mate combinaties van de karakteriserende eigenschappen die het moment tot een Moment maken.
Zo is het Moment herkenbaar aan bepaalde factoren die ruimte scheppen in de eenduidigheid van de realiteit. Het is autonoom, geïsoleerd van haar oorspronkelijke context, maar nooit zonder zweem van de beweging, nooit zonder vermoedens van wat eraan voorafging en wat erop komen gaat. Het beeld leent zich voor meerdere interpretaties. Ambiguïteit is dan ook een bepalende eigenschap van het Moment. Je ziet niet uitsluitend wat je ziet. Dat is wat zo aanspreekt: bij het Moment treedt de betekenis buiten haar oevers.

Deze suggestiviteit van het Moment ligt besloten in het wezen van dans. Met bouwstenen als beweging, dynamiek, kracht, houding en souplesse. Een realistische weergave van het lichaam is geen voorwaarde voor de totstandkoming van het Moment. Integendeel. Uitvergrote, vervormde eigenaardigheden van het menselijk lichaam creëren juist de ruimte voor suggestiviteit. Juist de anomalie, datgene in het lichaam en in de beweging dat attent maakt op wat afwijkt, op wanverhoudingen of onregelmatigheden is van belang.